Foto: Rogier Bos

Lianne de Graaff: 'Alleen de sterken vallen om'

  Column

Soms hoor je ergens een zin die ineens binnenkomt en voor een regelrechte 'mindshift' zorgt. Die zin kreeg ik van een collega tijdens mijn burn-out. Ik keek hem met grote ogen aan en begreep niet wat hij zei.

Hij zei: 'Mensen die een burn-out krijgen zijn sterke, loyale, verantwoordelijke mensen. Deze mensen buigen niet. Deze mensen barsten. Ze zijn er voor alles en iedereen en geven alles wat ze hebben. De enige persoon die ze vergeten, zijn zijzelf.'

Voor mij was het alsof de klok even stilstond. Als dit waar is, dan zou dat betekenen dat ik niet zwak ben maar sterk. Ik kon het bijna niet geloven. Tegelijkertijd raakte hij met deze zin iets aan waardoor ik voelde dat het waar was. Had ik niet alles gegeven? Ben ik niet doorgegaan tot het gaatje? Waar moet ik me dan eigenlijk voor schamen?

Ik wist nog niet precies wat ik daar nou mee moest. Ik zei wel het volgende tegen mijzelf: 'Je hebt er zelf zo'n puinhoop van gemaakt. De enige die dit kan oplossen ben jij en niemand anders.'

Ik verdiepte mij in het begrip burn-out. Hoe werkte de connectie tussen lichaam en geest? Ik ging de strijd aan met mijn angsten. Ik kan zeggen dat viel niet mee en ik ging ver mijn comfortzone uit. Wel wist ik dat ik zelf in actie moest komen. Dit was de dag dat ik de regie nam over mijn eigen leven.

Heb jij de regie over je eigen leven? Zou je dat willen?

Meer berichten