Gezin uit Syrië in Papendrecht (foto: Yvonne Vogel)
Gezin uit Syrië in Papendrecht (foto: Yvonne Vogel) (Foto: Yvonne Vogel)

'Taal is de sleutel van het leven'

Door: Yvonne Vogel

Leven in Syrië was zo onveilig

Voordat de burgeroorlog uitbrak in Syrië, leidde Nuha Shaar er met haar gezin een fijn leven. Ze had een mooie baan als civil engineer, terwijl haar man zijn werk bij de politie combineerde met het burgemeesterschap van een stad. Maar de omstandigheden in het land werden zó onveilig, dat er geen andere keuze was dan te vluchten naar Turkije. Met vier jonge kinderen geen makkelijke beslissing. In Nederland bouwen ze nu sinds 2015 een nieuw bestaan op.

PAPENDRECHT - Nuha, Zakaria, Yahya, Mustafa, Jousef en Alaa wonen in Papendrecht. Ze willen een goed voorbeeld zijn voor andere nieuwkomers in Nederland en beschikken stuk voor stuk over enorm veel wilskracht en ambitie om in een vreemd land volop mee te doen in de maatschappij. Nuha: "Taal is de sleutel van het leven. Daarom hebben wij er vanaf het begin alles aan gedaan om snel Nederlands te leren. Veel studeren, oefenen met schrijven, proberen woorden en zinnen uit te spreken en vooral niet bang zijn om fouten te maken. Dat is wat er nodig is. We kregen er een belangrijk stuk zelfstandigheid door terug. Brieven van de Belastingdienst, energierekeningen, schoolzaken: we begrepen het steeds beter." Hier en daar met hulp van de omgeving. "Papendrecht is een mooie en veilige gemeente, we voelen ons welkom." De kinderen doen het ook goed op school. Twee zijn op het Willem de Zwijger College na de kerstvakantie doorgestroomd van het vmbo naar de havo. En de anderen halen mooie rapporten op de basisschool. Nuha: "Daar ben ik trots op. De kinderen spraken de taal nog sneller dan mijn man en ik." Op het moment dat het gezin vluchtte naar Turkije, alles achterlatend, was de jongste zoon van Nuha en Zakaria nog maar anderhalf jaar oud. "We kwamen terecht in een vluchtelingenkamp met 6000 mensen. De omstandigheden waren moeilijk. Ook was er geen goed onderwijs. Toen mijn man naar Nederland ging, zijn we hier een jaar later herenigd. We zijn heel gemotiveerd om hier iets van ons leven te maken. Werk vinden blijft lastig, maar ik loop nu stage bij de Sociale Dienst Drechtsteden. Ik help daar onder meer door als tolk op te treden. Een vaste baan in de sociale sector lijkt mij geweldig. Soms missen wij ons oude leven, want we deden daar werk waar we van hielden. Maar gezondheid en veiligheid zijn de belangrijkste facetten in het leven. Dat is het startpunt." De kinderen hebben allemaal hun dromen. Alaa wil graag architect worden, een zoon apotheker. En ze zijn allemaal sportief. Voetbal, zwemmen, volleybal, korfbal: het wordt binnen het gezin allemaal beoefend. "Zulke activiteiten helpen ook bij het opbouwen van sociale contacten." Zakaria: "Dat is belangrijk. Ik heb hier een moestuin en ga elke dag langs. Ik verbouw onder meer paprika's, tomaten, knoflook en komkommers. Bij de tuin heb ik regelmatig een praatje met anderen. Heel gezellig." Tot slot heeft Nuha nog een tip voor andere nieuwkomers. "Proberen is gratis. Denk nooit dat iets onmogelijk is."

Meer berichten