Foto:

'Verlies kun je niet verwerken, maar alleen overleven'

Papendrecht - De meeste mensen kunnen niet goed omgaan met verlies en verdriet. Dit moeten ze leren, zegt befaamde Vlaamse psycholoog en rouwexpert Manu Keirse. Op 14 februari hield hij een lezing voor een bomvolle zaal in Papendrecht.

De rouwspecialist, met diverse bestsellers op zijn naam, trekt veel belangstelling. Alle 150 stoelen in zalencentrum De Palm waren bezet. Organisator en uitvaartbegeleider Carla van Hemert, van Aandacht voor Afscheid, heeft tientallen geïnteresseerden moeten teleurstellen. En tot het laatste moment heeft ze mensen van de ‘reservelijst’ benaderd om toch gebruik te kunnen maken van de plaatsen die vrijkwamen door afmeldingen.

Niemand gaat op reis zonder zich enigszins voor te bereiden, maar de meeste mensen gaan op weg in de wereld van verdriet zonder ooit een gids of boek te hebben geconsulteerd, verwondert Keirse zich. De Vlaamse psycholoog kwam op uitnodiging van Van Hemert vertellen over wat rouwen nu eigenlijk écht inhoudt en hoe je het beste kunt omgaan met mensen die een dierbare verloren hebben. “De dood, het verlies van een dierbare, verdriet en afscheid nemen zijn onderwerpen waar vaak liever niet over wordt gesproken. Manu spreekt op een laagdrempelige en rake manier over verlies en verdriet. Dat inspireert en helpt mensen én dat helpt mensen om ook anderen te helpen. Daarom organiseer ik deze lezing", zegt Van Hemert.

Het grootste probleem van mensen in rouw is dat ze vaak bij niemand in hun omgeving voldoende steun kunnen krijgen, meent rouwdeskundige Keirse. Dit komt volgens hem omdat het mensen vaak ontbreekt aan kennis. “Iedereen wíl wel steun bieden, maar weet niet goed hóe. Bovendien bestaat de opvatting dat verdriet na een paar weken weer over moet zijn. Maar het kan heel lang duren voordat het normale leven weer hervat kan worden.” Hij legt in de lezing heel concreet uit: wat maken mensen die een dierbare verliezen mee, hoe kun je mensen het beste helpen en hoe kunnen mensen zelf hulp vinden."

De oplossing lijkt simpel. Wat iemand die rouwt nodig heeft is volgens Keirse: warmte en begrip. Maar in de praktijk blijkt dit lastig te realiseren. “Veel mensen weten niet zo goed wat ze moeten zeggen tegen iemand in rouw en bezoeken die persoon dan niet meer. Ik zeg altijd: ga naar mensen toe, je hóeft helemaal niets te zeggen. Laat de ander praten. Luister. Maar, let op: luisteren lijkt eenvoudig, maar dat is het zeker niet. Je moet je daarvoor inhouden, en dat is lastig omdat hun verdriet ook aan jouw eigen verdriet raakt. Daarom geef ik mensen ook tips hoe ze beter kunnen luisteren. En als ze dan hebben geluisterd, dan moeten ze nog eens luisteren….. En nog eens, en nog eens. Als je aandachtig luistert, hoor je waar rouwende mensen op vastlopen. Dan kun je laten merken: je mag zijn wie je bent in je verdriet. Je hoeft je niet sterk te houden en je af te zetten."

De grootste misvatting die er bestaat is volgens Keirse dat verlies te verwerken is. ,,Je overleeft verlies. Het gaat niet over. Als je je kind verliest, raak je daar niet overheen. Je blijft altijd de ouders van het gestorven kind. Zoals je ook altijd het kind van je gestorven ouders blijft. Je leert wel met het verlies te leven. De pijn wordt draaglijk. Mensen komen opnieuw tot leven. Dit gebeurt makkelijker als de samenleving begrijpt wat je doormaakt.

Verlies overleef je door 'rouw-arbeid' te verrichten, legt Keirse uit. “Het gaat om werken, zware inspanning. Je moet – samengevat – vier taken doen: het onder ogen zien van de werkelijkheid, het ervaren van de pijn van het verlies, het aanpassen aan de wereld zonder die persoon, en het opnieuw leren genieten en het levendig bewaren van herinneringen. Bij elk van die taken kun je als naasten helpen of voor de voeten lopen."

Meer weten? Stuur een e-mail naar info@aandachtvoorafscheid-uitvaart.nl om het verslag van de lezing te ontvangen.

(ingezonden)

Meer berichten