Logo papendrechtsnieuwsblad.nl


Ronald Nederlof: 'Volgende week ben ik weer van de partij'.  (foto: Jeroen Verbueken / Fotopersbureau Busink)
Ronald Nederlof: 'Volgende week ben ik weer van de partij'. (foto: Jeroen Verbueken / Fotopersbureau Busink) (Fotopersburo Busink ©)

Ronald Nederlof naar de Vierdaagse: 'Het is en blijft een pokke-eind'

Papendrecht -  Zijn eerste Nijmeegse Vierdaagse liep Ronald Nederlof in 1991, met de wandelgroep van het Willem de Zwijger College. "Ik rende er rond als een jonge hond. Het was één grote kermis. In die tijd waren er nog geen mobieltjes, dus iedereen was aan het zingen en met elkaar in gesprek. Dankzij dat saamhorigheidsgevoel was ik meteen verkocht."

door Yvonne Vogel

Dat bleek, want Ronald deed daarna tot en met 2001 elk jaar mee. "Binnen de wandelgroep ging het er fanatiek aan toe. Ik herinner mij dat in de schoolkrant altijd een overzicht stond van het aantal gelopen kilometers per deelnemer. Kon je een keer niet trainen, dan betekende dat gezichtsverlies," lacht de Papendrechter.

Door de vele trainingsuren en opbouw kwam men wel altijd optimaal voorbereid in Nijmegen aan.

In 2002 sloeg Ronald voor het eerst een editie over. Een nieuw huis, een drukke baan en een gezinsleven zorgden ervoor dat hij sindsdien nog sporadisch meedeed.

"In 2004 heb ik hem nog wel met mijn vrouw gelopen. Voor mij was het gesneden koek, voor haar een totaal nieuwe ervaring. Samen trainden we flink. Helaas had mijn vrouw vaak snel last van blaren. Ondanks die belemmerende factor liepen we toch de 40 kilometer uit. Een jaar later gingen we voor de 50 kilometer, maar bleek voor haar helaas een brug te ver."Het vierdaagsevuur leek even gedoofd, maar niet voor lang. "Het wakkert toch steeds weer aan. Maar de jaren gaan wel tellen. Ik merk gewoon dat ik een dagje ouder ben. En daarmee iets blessuregevoeliger. Het helpt ook niet mee dat ik tien jaar geleden mijn enkel brak, maar toch de Vierdaagse ben gaan lopen. Toen ben ik te hard van stapel gelopen, waardoor ik mijn knie overbelastte. Die pijntjes spelen soms weer op."

Aan de editie van 2010 denkt Ronald liever helemaal niet terug. "Alles wat mis kon gaan, ging mis. Vooraf had ik al het idee dat ik niet genoeg had getraind. In Nijmegen zat vervolgens ook nog eens alles tegen. Ik kampte met uitdrogingsverschijnselen, kreeg daardoor enorm verzuurde spieren, er trapte iemand venijnig op mijn hiel en ik verzwikte mijn enkel. Op de derde dag zat er niets anders op dan opgeven. Daar had ik wekenlang de pest over in. Aan de andere kant: ik hoefde mijzelf niets meer te bewijzen. Toch voelde het jaar erop als een herkansing. Daar slaagde ik voor."

Sindsdien, we praten 2011, liep Ronald geen Nijmeegse Vierdaagse meer. Tot nu. "Volgende week ben ik weer van de partij. Ik voel gezonde kriebels. Het is en blijft een pokke-eind, maar iedereen is er voor een gezamenlijk doel. Dat maakt het zo mooi. Mijn voorbereiding was in ieder geval goed, dus daar kan het niet aan liggen. Het gevoel in de benen is goed. Ik ben er klaar voor."

Meer berichten




Shopbox